به گزارش سایت ایران تئاتر، بیشتر این نمایشها تا پایان سال بر صحنه باقی میمانند و به جز نمایشهای تالار مولوی، خانه نمایش و تالار فردوسی، شاهد تغییر عمدهای در برنامه تالارها نخواهیم بود.
مجموعه تئاترشهر
تالار اصلی: در تالار اصلی مجموعه تئاترشهر، نمایش"گالیله" با اقتباس از اثر"برتولت برشت" و به کارگردانی"داریوش فرهنگ" اجرا میشود.
در این نمایش که ساعت 19 اجرا میشود بازیگرانی چون امین تارخ، مسعود کرامتی و رحیم نوروزی به ایفای نقش میپردازند.
تالار چهارسو: این تالار نیز پس از جشنواره میزبان نمایش"عیش و نیستی" نوشته"تیری مونیه" به کارگردانی"ایرج راد" است. این نمایش در فضای کمیک مشکلات یک نویسنده را بازگو میکند.
در"عیش و نیستی" بازیگرانی چون هوشنگ قوانلو، زری اماد، سامان دارابی، نوید نوروزی و فرزانه سهیلی بازی میکنند. "عیش و نیستی" ساعت 18:30 به صحنه میرود.
تالار سایه: در تالار سایه نمایش"دوازده" نوشته"رجینالد رز" به کارگردانی"منیژه محامدی" روی صحنه است.
در این نمایش بازیگرانی چون محمد اسکندری، مهوش افشارپناه و فرزانه نشاطخواه حضور دارند. این نمایش ساعت 19:30 اجرا میشود.
تالار قشقایی: این تالار پذیرای نمایش"داستان یک پلکان" نوشته وکار "رضا گوران" است که از نمایشنامهای به همین نام به قلم "آندره بوئرو بایخو" اقتباس شده است.
در"داستان یک پلکان" بازیگرانی چون مهدی پاکدل، امیررضا دلاوری، بهناز جعفری، صابر ابر و بهنوش طباطبایی به ایفای نقش میپردازند. "داستان یک پلکان" ساعت 19 میزبان تماشاگران است.
کارگاه نمایش: کارگاه نمایش نیز با"شام آخر" نوشته"محمدرضا کوهستانی" به کارگردانی"احمد سلیمانی"، اجرای عمومی آثار خود را از سر میگیرد. این نمایش که در بخش"تجربههای نو" جشنواره بیستوهشتم به صحنه رفت، اجرایی بدون کلام است که مشکلات جنگ را بازگو میکند. "شام آخر" ساعت 18 اجرا میشود.
تماشاخانه ایرانشهر
سالن شماره(1): در این سالن تجربهای از "حسن معجونی" و گروه تئاتر "لیو" به صحنه میرود.
"به خاطر یک مشت روبل" نوشته"نیل سایمون" و اقتباسی آزاد از داستانهای کوتاه "آنتوان چخوف" است که با بازی سعید چنگیزیان، رضا بهبودی و حسن معجونی مهمان این سالن است.
سالن شماره(2): در این سالن نیز نمایش"مکاشفه در باب یک مهمانی خاموش" نوشته آتیلا پسیانی به کارگردانی رضا حداد در حال اجرا است. این اثر کولاژی از خاطرات جوانان متولد دهه 50 است.
در این نمایش بازیگرانی چون سیامک انصاری، لیلی رشیدی، برزو ارجمند، روناک یونسی، پانتهآ پناهیها، ستاره پسیانی، شبنم فرشادجو نقشآفرینی میکنند. "مکاشفه در باب یک مهمانی خاموش" ساعت 20:30 به صحنه میرود.
تالار مولوی
سالن اصلی: در این سالن در نوبت اول، نمایشی از میلاد اکبرنژاد با نام"آن چه میخواستم درباره دانتون بدانم اما میترسیدم از ژاندارک بپرسم" به اجرا درمیآید. در این نمایش دو روایت تاریخی از انقلاب فرانسه و محاکمه و اعدام ژاندراک در هم آمیخته شده است.
در این نمایش بازیگرانی چون آرش جمالالدینی، علی حسامفر، ابراهیم امینی، شهرام ولیزاده و ندا اسدی حضور دارند و ساعت 17 اجرا میشود.
در نوبت دوم این سالن، نمایش"شرق غزل" نوشته "میلاد اکبرنژاد" به کارگردانی "مهدی مکاری" ساعت 19:15 به صحنه میرود.
در این نمایش بازیگرانی چون هوشنگ هیهاوند، کرامت رودساز، سیدجواد طاهری، حمید ابراهیمی، سیروس همتی، تبسم هاشمی و آذر سماواتی به عنوان بازیگر حضور دارند. و به زندگی شهید اول شیعه میپردازد.
سالن کوچک: این سالن نیز ساعت 15: 18 میزبان نمایش عروسکی"حیاتالنفوس" نوشته "علی شمس" و کارگردانی "ماندانا انصاری" است.
شیوا تربند، الیاس دانشمقدم، حمید بابالحوائجی و فاطمه ذوقی عروسکگردانان این نمایش هستند. این نمایش در فضایی افسانهای روایت عشق یک شاهزاده ایرانی به دختر پادشاه کابل را بازگو میکند.
تماشاخانه سنگلج: در این تالار نیز پس از اجرای موسیقی ـ نمایش "رستم و سهراب"، نمایش "افسانه زمین" نوشته "حسن حامد" به کارگردانی "زری طالبی" اجرا خواهد شد. این نمایش که برداشت آزادی از "موش و گربه" عبیدزاکانی است با حضور بازیگرانی چون گیتی قاسمی، مهدی قاهری، مرتضی زینلی و اعظم عرفانی ساعت 19:30 به صحنه میرود.
خانه نمایش: در خانه نمایش اداره برنامههای تئاتر نیز نمایش "این عسل شهد گلی خونین است" به صحنه میرود. این نمایش که برگزیده ششمین همایش سراسری آیینهای عاشورایی است، برداشتی آزاد از نسخه عروسی حضرت قاسم است و کارگردانی آن را "محسن رنجبر" به عهده دارد.
در این نمایش که ساعت 18:30 به صحنه میرود، بازیگرانی چون ملودی آرامنیا، پریسا درخشنده، محمدجواد رجب بیگی، مجتبی قربانی و مهدی نهاوندینژاد حضور دارند.
تالار فردوسی: این تالار میزبان "اپرای عروسکی مولوی" به نویسندگی و کارگردانی "بهروز غریبپور" است و کار آهنگسازی آن را "بهزاد عبدی" انجام داده است. در این اثر خوانندگانی چون همایون شجریان، محمد معتمدی و محمدرضا صادقی حضور دارند. این نمایش که ساعت 18:30 به صحنه میرود تا 14 اسفند به اجرای خود ادامه خواهد داد.
تالار محراب: این تالار نیز میزبان نمایش "سرزمین سفید" به نویسندگی و کارگردانی "هادی سروری" است. این نمایش برداشتی آزاد از منطقالطیر عطار و برگزیده سومین جشنواره تئاتر معلولان بوده است. "سرزمین سفید" ساعت 18 ا جرا میشود.
سلام بر مهدی (عج) به امید ظهور نورانی و دیدار روی ماه و عزیزش
سرور و مولای ما غرق در گناه و غفلتیم و خود را گم کرده ایم شما مارا دریاب و رهنماییمان کن
باشد که از خوبان شویم و عاقبت به خیر انشا الله ...
به گزارش سایت ایران تئاتر، هر چند شاید این موضوع پدیده تازهای نباشد و تئاتر همواره و در سالهای مختلف کم یا زیاد، یکی از منابع عمده تامین بازیگران سینما و تلویزیون بوده، اما این روزها شاهد اوجگیری این پدیده هستیم.
این اتفاق که در یک نگاه، نشان از ظرفیت و توانایی بالای بازیگران تئاتر در سالهای اخیر دارد، گاه باعث لطمه وارد شدن به پروژههای تئاتری شده و یا موجب خالی شدن عرصه تئاتر از بازیگران صاحب نام میشود. صرف نظر از این موارد، این مقوله از منظر تکنیکی هم قابل بررسی است.
خیلی دور، خیلی نزدیک
برخی معتقدند بازیگری مقابل دوربین و بازیگری روی صحنه تفاوتهای چندان آشکاری با یکدیگر ندارند، اما در مقابل، برخی دیگر آن را از دو جنس کاملاً متفاوت میدانند.
فرهاد اصلانی در این باره میگوید:« چندان موافق تفکیک بازیگری در این عرصهها نیستم؛ چرا که این مدیومها بسیار به هم نزدیک هستند و منافاتی با یکدیگر ندارند. در تمام دنیا این بازیگران موفق تئاتر هستند که در عرصههایی چون سینما و تلویزیون میتوانند حضور چشمگیری داشته باشند.»
افشین هاشمی نیز همسو با اصلانی میگوید:« به نظر من تفاوت چندانی میان بازی در تئاتر و تلویزیون وجود ندارد، در هر دو باید تمریناتی انجام داده باشی و سپس اجرا کنی. در واقع تئاتر تمرینی است برای بازی در فیلم، همانگونه که بازی در فیلم تمرینی برای تئاتر است.»
هاشمی میگوید:«ما بازیگر هستیم و در هر عرصهای باید توانایی بازی داشته باشیم.»
بهاره رهنما نیز که در هر دو عرصه حضور فعالی دارد، موافق این نظر است و میگوید:«ایجاد مرزبندی میان بازیگری در عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون رویه غلطی است.»
وی معتقد است که هیچ جایی را به نام کسی نزدهاند و هر بازیگری میتواند در هر کدام از این عرصهها ایفای نقش کند.
اما "حسن معجونی" که نظریاتی مخالف با این گروه دارد، معتقد است:« تجربه بازی در تئاتر به دلیل تکرار و پرورش بازیگر و مدت طولانی حضور افراد در کنار یکدیگر، تفاوت زیادی با پروژههای تصویری و بالاخص مجموعههای روتین تلویزیونی دارد.»
بازیگر مجموعه تلویزیونی"مسافران" میگوید:« لذتی که از تئاتر میبرم از این گونه کارها نمیبرم؛ چرا که ما عادت کردهایم در تئاتر نفس بکشیم.»
"الهام پاوهنژاد" نیز که از جمله کسانی است که تفاوت زیادی میان بازیگری در این دو عرصه قائل است، میگوید:« هر کدام از این دو حوزه، قواعد خاص خود را دارند. همان گونه که بازیگری در صحنه تئاتر، احتیاج به اطلاعات و پیش زمینههای خاصی دارد، کار تصویر نیز قواعد خاصی دارد که بازیگران تئاتر باید آن را فرا بگیرند.»
بودن یا نبودن مسئله این است
بازیگران تئاتر تا چه حد میتوانند در پروژههای تصویری مشارکت داشته باشند؟ ضرورت این حضور چیست و آسیبهای آن کدام است؟
فرهاد اصلانی در این رابطه میگوید:« این اتفاق مبارکی است که سرانجام صدا و سیما و کارگردانهای ما به ارزش بازیگران تئاتر واقف شدهاند.»
اما در همان حال وی میافزاید:«اما بازیگران تئاتر نباید خود را برای مدتی طولانی از تئاتر محروم کنند؛ چرا که تاثیر بدی بر کارشان خواهد گذاشت.»
"حمید ابراهیمی" نیز همسو با اصلانی تاکید میکند:«روزی میرسد که سینما و تلویزیون فقط باید از تئاتر بازیگر انتخاب کنند؛ چرا که بازیگران در تئاتر چنان قوی میشوند که هر کاراکتری را به خوبی بازی میکنند.»
ابراهیمی اشاره میکند:«هر چقدر هم بازیگران تئاتر به سوی سینما و تلویزیون بروند باید سالی یکی دو بار در تئاتر حضور یابند تا آن لحظههای ناب را فراموش نکنند.»
"رضا بابک" هم موفقیت بازیگران تئاتر را در گرو میزان شناخت آنان از دو عرصه سینما و تلویزیون میداند.
وسواس در انتخاب
اغلب بازیگران تئاتری مخالف حضور در پروژههای تصویری نیستند؛ اما همگی بر این مسئله صحه میگذارند که باید در انتخاب وسواس به خرج داد.
افشین هاشمی در این باره میگوید:«ما بازیگر هستیم و در هر حوزهای میتوانیم بازی کنیم به شرط آن که دقت کنیم و کارهای خوبی انتخاب کنیم.»
رضا بابک نیز در این زمینه میگوید:«اگر کارهای تلویزیونی آثار ضعیفی باشند که شتابزده و با عجله تولید میشوند، مسلماً به بازیگر لطمه میزنند، اما کار خوبی که متن مناسبی داشته باشد به بازیگران تئاتری کمک میکند. پس آنها هم باید با وسواس بیشتری دست به انتخاب بزنند.»
امنیت شغلی
شاید در کنار کسب تجربههای جدید، عدم امنیت شغلی واقعیترین دلیل حضور بازیگران تئاتر در پروژههای تصویری باشد.
موضوعی که "بهاره رهنما" به صراحت راجع به آن اظهار نظر میکند. او در این باره میگوید:«تئاتریها افراد صبور و عاشقی هستند و اغلب به دلیل مناسب نبودن شرایط اقتصادی مجبورند در حوزههای دیگر هم فعالیت کنند.»
رضا بابک نیز دلیل عمده حضور بازیگران تئاتر در سینما و تلویزیون را به گذران زندگی مربوط میداند و با شوخطبعی خاص خودش میگوید:«زندگی باید بگذرد.»
حسن معجونی نیز که بخشی از دلایل حضورش در تلویزیون را ورای تجربه کردن، بیثباتی فضای تئاتر میداند، معتقد است:« شاید اگر فاصله دستمزدهای تئاتر با دیگر عرصههای بازیگری کم شود کمتر تئاتریها به این کار مایل شوند.»
با این حال الهام پاوهنژاد در این زمینه حرفهای خاص خود را دارد و به نکات دیگری هم اشاره میکند. او میگوید:«بیشتر بازیگران تئاتر به دلیل نبود امنیت شغلی به پروژههای تصویری روی میآورند و به دلیل عدم انتخاب درست گاه خود را به ورطه نابودی میکشانند. اما اگر امنیت شغلی وجود داشت آنها انتخاب میکردند و دست بازیگر برای یافتن بهترین گزینهها، چه در تئاتر و چه در تصویر باز بود.»